Jest czerwiec 2019 roku. Stoimy na płycie gliwickiego lotniska, a w rękach trzymamy archiwalne wydanie „Nowin Gliwickich” z czerwca 1999. Dwadzieścia lat temu, 15 czerwca, z ponad półmilionową rzeszą wiernych czekaliśmy na Jana Pawła II, ale nie przyjechał... Potem, 17 czerwca, byliśmy świadkami wielkich emocji i ogromnej radości – cudu nad Kłodnicą. Papież był doma, w Gliwicach.
20. rocznica wizyty papieża Jana Pawła II w Gliwicach.
WIZYTA PAPIESKA W LICZBACH
30-metrowy krzyż
Krzyż wysoki na 30 metrów, nawiązujący kształtem do gliwickiej radiostacji, ustawiono obok ołtarza, którego konstrukcja symbolizowała spotkanie Boga z człowiekiem, parafrazując słynny fresk Michała Anioła z kaplicy Sykstyńskiej. Tron papieski, wykonany z jesionowego drewna, stał na wysokości 9,5 metra. Ołtarz oświetlono 20 białymi reflektorami.
25 darczyńców
W trakcie mszy świętej 15 czerwca 1999 r. na ręce metropolity górnośląskiego, arcybiskupa Damiana Zimonia, oraz w procesji podczas nieszporów legatowi papieskiemu, kardynałowi Adamowi Majdzie, złożono dary ofiarowane przez 25 darczyńców, m.in. monstrancję, miniatury rzeźb, medale okolicznościowe, ornaty, kielichy, pamiątkowe księgi.
6000 paprotek
Papieski ołtarz i otoczenie krzyża zdobiło ponad sześć tysięcy paprotek, które przyjechały z Krzeszowic. Było też 500 czerwonych pelargonii i tysiąc żeniszków, a na schodach prowadzących do papieskiego tronu ustawiono kompozycję złożoną z dwóch tysięcy bordowych róż.
56 sektorów
Prawie pół miliona pielgrzymów zajęło na gliwickim lotnisku miejsca w 56 sektorach, ułożonych w dziewięć grup, po sześć, siedem sektorów w każdej. Najwięcej wiernych – 54 tysiące – znalazło się w sektorach D, E i F.
120 lekarzy i 450 pielęgniarek
Na płycie lotniska rozmieszczono cztery stacjonarne punkty medyczne, w których pracowały trzyosobowe zespoły. Każdy miał do dyspozycji dwie lub trzy karetki przewozowe i reanimacyjne. Podczas uroczystości pracowało 120 lekarzy, 450 pielęgniarek oraz 600 harcerzy. Pomocy medycznej udzielono 200 osobom, 30 znalazło się w szpitalach.
102 papieskie pociągi
Na czas papieskiej wizyty przygotowano 54 parkingi dla 64 tysięcy samochodów, a także specjalne parkingi dla 4,5 tys. autobusów. Do Gliwic przyjechały 102 papieskie pociągi.
10 000 stróżów bezpieczeństwa
Nad bezpieczeństwem wiernych czuwało 10 tysięcy osób: policjantów, strażaków, strażników miejskich oraz leśników. W charakterystycznych żółto-białych czapeczkach biegały 4 tysiące wolontariuszy Kościelnej Służby Porządkowej.
27-minutowy cud nad Kłodnicą
Tylko 27 minut był 17 czerwca 1999 roku w Gliwicach Jan Paweł II. To było pół godziny ogromnych emocji, łez, żarliwej modlitwy, duchowego uniesienia oraz smutku pożegnania. Kiedy papież wchodził do śmigłowca, odprowadzały go tysiące spojrzeń, choć tak naprawdę wierni niewiele mogli zobaczyć. Nie to się jednak liczyło. Gdy helikopter unosił się w powietrze, z tysięcy gardeł rozległ się śpiew, a lotnisko zafalowało chorągiewkami oraz chustami, tworząc kobierzec w papieskich kolorach. 27-minutowy cud nad Kłodnicą, bo tak go nazwano, przeszedł do historii.
DIALOG JANA PAWŁA II ZE ŚLĄZAKAMI NA LOTNISKU W GLIWICACH 17 CZERWCA 1999 R.
Bóg zapłać. Bóg zapłać za waszą świętą cierpliwość dla papieża.
Dużo zdrowia!
Widać, że Ślązak cierpliwy i twardy. Bo ja bym z takim papieżem nie wytrzymał. Ma przyjechać, nie przyjeżdżo, potem znowu ni ma przyjechać, a przyjeżdżo.
Nic nie szkodzi!
No, to dobrze. Jak nic nie szkodzi, to jakoś ze spokojnym sumieniem odjadę do Rzymu.
Zostań z nami! Witaj doma!
Jeszcze pojadę Matkę Boską Częstochowską przeprosić i ze spokojnym sumieniem odjadę, bo mi Ślązaki z Gliwic przebaczyły.
Zostań z nami!
Bogu dzięki, że choć padać przestało.
Nie padało.
Ale w Krakowie padało.
Zostań tutaj!
Wyście zawsze lepsi.
Kochamy ciebie!
Bogu dzięki, że choć tyle. Na drugi raz zobaczymy.
Jeszcze więcej!
Mówią: musisz jechać.
Nie!
śpiew: „Bóg jest miłością”
Ślązaki umieją śpiewać. Wystarczy wspomnieć te nieszpory na Górze Świętej Anny. Umieją śpiewać. Bóg wam zapłać. Szczęść Boże!
Szczęść Boże! Do zobaczenia! Przyjedź znowu!
ZOSTAŁO PO JANIE PAWLE II
Podczas wizyty w Gliwicach papież dotknął wielu rzeczy, które stały się potem dla katolików cenne. Oto niektóre z nich i ich dalsze losy.
Korona poświęcona przez papieża podczas wizyty w Gliwicach znajduje się teraz w klasztorze w Rudach Raciborskich, gdzie zdobi obraz Matki Boskiej Bolesnej.
Krzyż z lotniska obecnie można zobaczyć w parafii św. Wojciecha w Zabrzu. Decyzję o przewiezieniu krzyża na plac przy budowanym wówczas kościele podjął ks. biskup Jan Wieczorek.
Tron i ołtarz można podziwiać w kościele katedralnym w Gliwicach. Ołtarz soborowy, autorstwa Stanisława Brachmańskiego, został przygotowany specjalnie na przyjazd papieża. Po wizycie ustawiono go w centralnym miejscu prezbiterium katedry. Przed pierwotnym głównym ołtarzem a ołtarzem soborowym wyeksponowano miejsce przewodniczenia biskupa, z jego herbem. To właśnie pamiętny fotel Jana Pawła II. Podczas wizyty zdobił go herb papieski.
Czasza ołtarza papieskiego stoi w ośrodku rehabilitacyjno-edukacyjnym dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej w Rusinowicach, nieopodal Lublińca. Biskup Jan Wieczorek stwierdził, że nie wypada rozebrać wszystkiego, co znajdowało się wówczas na lotnisku, na elementy pierwsze. Dlatego czaszę przetransportowano do ośrodka, gdzie znajduje się odpowiedni teren dla przedmiotu o takich gabarytach. Ośrodkowi zaś przydał się amfiteatr. Odbywają się w nim występy dzieci i młodzieży.
Mikrofon, za pomocą którego do zgromadzonych na lotnisku wiernych przemawiał Jan Paweł II – należy do Witolda Dworzańskiego.
- Odpowiadałem wówczas za przekaz dźwięku do rozgłośni radiowych i telewizyjnych. Dowiedzieliśmy się, że Ojciec Święty nie przyjedzie, więc gdy gruchnęła wieść, iż jednak się pojawi, wszystko robiliśmy na tzw. wariata. Ponieważ moje mikrofony znajdowały się najbliżej, podałem jeden z nich Ojcu Świętemu. To był shure beta 58. Pamiętam, że Krzysztof Szeptycki, obecnie legenda polskiej akustyki, dał mi swoją gąbkę na mikrofon, bo moja nie była pierwszej świeżości. „Takiego brudasa chcesz podać papieżowi?”, spytał Krzysiek. Pamiętam też, że jego gąbka była żółta... – wspominał Dworzański.
Elementy papieskiego ołtarza trafiły na teren zespołu pałacowo-parkowego w Pławniowicach: ze stali i drewna zrobiono ławki, które stoją w parku. W Pławniowicach jest też bednarka, tzw. otok, czyli fragment instalacji odgromowej, a także większość materiału pozyskanego z demontażu ołtarza.
Sztandar miejski znajdujący się na lotnisku kosztował 7 tys. zł, a ufundowało go miasto. - To była okazja, by sztandar poświęcił Ojciec Święty. I tak się stało – mówił Marek Jarzębowski, rzecznik prasowy UM w Gliwicach.
Kamień na lotnisku, upamiętniający spotkanie gliwiczan z Janem Pawłem II. Pomysł ustawienia pomnika obok płyty lotniska narodził się w aeroklubie. Natomiast rada miasta podjęła decyzję o jego budowie. Kamień odsłonięto 15 października 2006 r. Kosztował ponad 30 tys. zł.
Pomnik Ducha Świętego odsłonięto na skwerze przed katedrą w 10. rocznicę wizyty Jana Pawła II w Gliwicach, jest autorstwa prof. Stanisława Słodowego. To prawie trzymetrowy odlew gołębicy, sięgającej jednym skrzydłem ziemi. Wokół umieszczono napis nawiązujący do słów Karola Wojtyły z 1979 roku: "Niech zstąpi Duch twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi". Pierwowzorem pomnika jest niewielka statuetka, którą prof. Bolesław Pochopień, ówczesny rektor Politechniki Śląskiej, w imieniu uczelni wręczył papieżowi w 2001 roku, podczas spotkania z rektorami polskich szkół akademickich w Castel Gandolfo.
Ulica Jana Pawła II, przy której znajduje się Centrum im. Jana Pawła II w Gliwicach, swą nazwę zyskała na sesji 10 czerwca 1999 r. Wcześniej nosiła nazwę 1 Maja.
Centrum Edukacyjne im. Jana Pawła II – jego budowa ruszyła w sierpniu 2001 r. Obiekt miał upamiętnić pobyt papieża w Gliwicach. Centrum to swego rodzaju pomnik, służący całej diecezji. Bo początkowo, zamiast CE, miał powstać właśnie pomnik. Jednak biskup, chcąc realizować papieskie idee, zdecydował, by stworzono coś żywego - obiekt kontynuujący myśli Karola Wojtyły i dotyczący edukacji oraz działalności kulturalnej. Podczas otwarcia centrum w październiku 2003 roku do specjalnej tuby włożono m.in. egzemplarz „Nowin Gliwickich”.
Szkoła Podstawowa nr 18 im. Jana Pawła II w Gliwicach – imię nadano 7 listopada 2003 r., z okazji stulecia placówki. Patrona wybrano w drodze głosowania rodziców, rady pedagogicznej i uczniów. Kandydatami byli również Jan Brzechwa i Horst Bienek.
Rondo im. Jana Pawła II w Knurowie to pierwsze rondo w tym mieście. Łączy ze sobą wszystkie drogi i stanowi serce Knurowa. Dlatego na patrona wybrano Jana Pawła II, jako najważniejszego Polaka. Rondo zdobią miedziane tablice z herbem miasta i napisem „Jan Paweł II”.
Ulica Jana Pawła II, przy której znajduje się Centrum im. Jana Pawła II w Gliwicach – swą nazwę zyskała na sesji 10 czerwca 1999 r. Wcześniej nosiła nazwę 1 Maja.
Miejskie Gimnazjum im. Jana Pawła II w Knurowie – swego patrona zyskało 14 października 2006 r. podczas szkolnych obchodów Dni Papieskich. Poza imieniem szkoła otrzymała sztandar oraz tablicę pamiątkową z wizerunkiem papieża Polaka. Rozpoczęła też regularną współpracę ze Związkiem Artystów Polskich, z którym organizowała wystawy Bliżej Sacrum.
Gimnazjum im. Jana Pawła II w Wielowsi – imię nadano szkole 10 maja 2005 r. Kandydatów było kilku, m.in. Armia Krajowa, jednak uczniowie, rodzice i rada pedagogiczna jednogłośnie wybrali Jana Pawła II, którego popiersie wmurowano w ściany placówki 2 kwietnia, w dniu jego śmierci. W gimnazjum utworzono również izbę pamięci, w której można było zobaczyć obraz z wizerunkiem papieża czy jego testament, wyłożono też księgę pamiątkową (wpisywały się do niej znane osobistości odwiedzające szkołę).
Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Paniówkach – imię nadano 15 października 2005 r., a wybrano je w drodze referendum. Pod uwagę brano także Matkę Teresę z Kalkuty.
Z HOMILII JANA PAWŁA II
15 czerwca 1999 r.
„Zapraszaliście i mnie na te wspólne śląskie uroczystości. Bardzo chętnie głosiłem wam słowo Boże, bo potrzebowaliście umocnienia w trudnym czasie zmagań o zachowanie chrześcijańskiej tożsamości, o zachowanie ludzkiej godności, o siłę, by słuchać bardziej Boga niż ludzi. Patrząc w przeszłość, dziękujemy dzisiaj Opatrzności za ten egzamin z wierności Bogu i ewangelii, Kościołowi i jego pasterzom. Był to również egzamin z odpowiedzialności za naród, za chrześcijańską ojczyznę i jej tysiącletnie dziedzictwo, które pomimo wielkich prób nie uległo zniszczeniu ani zapomnieniu. Stało się tak dlatego, żeście poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam i zapragnęliście miłością odpowiadać zawsze Bogu”.
„Pozostańcie wierni doświadczeniu pokoleń, które żyły na tej ziemi z Bogiem w sercu i z modlitwą na ustach. Niech zawsze na Śląsku zwycięża wiara i zdrowa moralność, prawdziwy duch chrześcijański i poszanowanie Bożych przykazań. Zachowujcie jak skarb największy to, co było źródłem duchowej siły waszych ojców. Oni umieli włączyć Boga w swoje życie i w Nim zwyciężać wszelkie przejawy zła, czego wymownym symbolem jest owo górnicze „szczęść Boże!”. Umiejcie zachować serce zawsze otwarte na wartości głoszone przez ewangelię, strzeżcie tych wartości, które stanowią o waszej tożsamości”.
17 czerwca 1999 r.
„Świadomość, że Bóg nas miłuje, winna przynaglać do miłości ludzi, wszystkich ludzi, bez wyjątku i bez żadnego podziału na przyjaciół czy wrogów. Miłość do człowieka to pragnienie prawdziwego dobra dla każdego. To troska także o to, by zabezpieczyć to dobro i odsunąć wszelkie formy zła i niesprawiedliwości. Trzeba ciągle i wytrwale szukać dróg sprawiedliwego rozwoju dla wszystkich, ażeby - jak mówi sobór - życie ludzkie uczynić bardziej ludzkim. Niech miłość i sprawiedliwość obfitują w naszym kraju, przynosząc każdego dnia owoce w życiu społeczeństwa. Tylko dzięki niej ta ziemia może stać się szczęśliwym domem. Bez wielkiej i prawdziwej miłości nie ma domu dla człowieka. Choćby osiągnął wielkie sukcesy w dziedzinie rozwoju materialnego, bez niej byłby skazany na życie pozbawione prawdziwego sensu”.
„Niech Bóg, który jest miłością, będzie światłem waszego życia na dzisiaj i na czasy, które nadchodzą. Niech będzie światłem dla całej naszej ojczyzny. Budujcie przyszłość godną człowieka i jego powołania”.
Komentarze (0) Skomentuj